Legenda kaže da je narod u Crnoj Gori politički potpuno progledao kada je SPC u Crnoj Gori tokom litija uspjela da jasno markira dva podjednako opasna protivnika po njen rad i opstanak: jednoumlje Mila Đukanovića i jednoumlje Aleksandra Vučića. Na neki način obojica su nokautirana izbornom pobjedom koju je ostvarila lista na čelu sa „nepoznatim“ Zdravkom Krivikapićem.
Piše: naš stalni dopisnik sa Divljeg zapada Milija Todorović (u ulozi Garija Kupera)
O tome kako je taj nokaut podnio Milo Đukanović već je bilo mnogo riječi ovdje, a epilog je jasan u noći 2. aprila 2023. godine.
Na drugoj strani Vučić se postavio mnogo žilavije i uspio da uzvrati udarac kroz odnos pojedinih beogradskih centara moći prema Zdravku uoči potpisivanja Temeljnog ugovora, i reklo bi se, mnogo uspješnijom saradnjom koju je imao sa Abazovićem, po mnogim pitanjima.
Ono što slijedi na predstojećim parlamentarnim izborima koji će se zbiti za koji dan, jeste svojevrsna majstorica između Zdravkove političke opcije (čitaj trećeg ili srednjeg puta uspostavljenog neformalno još tokom litija) i onoga što nudi Vučić u Crnoj Gori. Na personalnoj ravni to je izbor između Spajića i Kneževića, a na ideološkoj između ozbiljne građanske i proevropske politike Crne Gore (i naravno Srba u njoj) i slijepe odanosti diktatoru iz Beograda.
A reklo bi se da je majstorica već riješena. Onako majstorski…
Do čitanja u sledećem broju.
