Da li je vjerovatno da će izbiti trgovinski rat između Kine i Evrope? Ovo je opasna tema kojom se javno mnjenje u Evropi, uključujući i Njemačku, bavi. Kina i Evropa posljednjih godina bile su jedan drugom glavni trgovinski partner i zajedno su prebrodile mnoge oluje. Sa veoma komplementarnim industrijskim lancem i velikom ekonomskom međuzavisnošću, razumljivo je da trgovinski rat nije trebalo da postane ozbiljna tema u evropskim političkim raspravama o Kini. Međutim, neki mediji su prikazali „naopako okrenut svijet“ za Evropljane: visoka ekonomska zavisnost između Kine i Evrope nije dividenda već „rizik“ za kontinent, dok drugi kažu da se Evropa mora pripremiti za sukob sa Kinom. Mora se istaći da se za Evropu ne može zanemariti šteta koju bi ove protivstruje javnog mnjenja donijele. Evropska ekonomija se trenutno suočava sa više izazova, uključujući sukob Rusije i Ukrajine, energetsku krizu, visoku inflaciju, novu epidemiju KOVID-19 i trajne periode visokih temperatura i suša. U vrijeme kada bi Evropa trebalo da njeguje mir, spoljno okruženje povoljno za razvoj i obostranu korisnost za partnere, neki ljudi na kontinentu namjeravaju da vještački stvaraju sukobe sa Kinom. Da li samo zato što je Kina postala sve važnija za evropske interese, kontinent mora da se odvoji od Kine, da se čuva i odbija od Kine? Nemoguće je da normalan čovjek ne jede, jer se plaši da ga ne uguše. Još je manje vjerovatno da će razbiti činiju sa pirinčem.
Ukratko, evropsko mišljenje se sada uglavnom fokusira na dva pitanja. Prvo je da li dobrovoljno smanjiti ekonomsku i trgovinsku zavisnost od kineskog tržišta, ili se odvojiti od Kine, drugim riječima, kako bi se izbjegla pasivna pozicija u budućnosti. Drugo, ako Evropa ne prihvati neke od kineskih političkih odluka, da li treba da pribjegne trgovinskim sankcijama? Očigledno je da su mnogi Evropljani bili opsjednuti sa ova dva problema, ali pošteno je reći da zaista postoji problem sa pokretanjem ova dva pitanja.
Što se tiče prvog pitanja, bliske ekonomske i trgovinske odnose Kine i Evrope ne treba tumačiti kao jednosmjernu zavisnost jedne strane od druge, već kao normalnu „međuzavisnost“. Evropska privreda, posebno njemačka, izrazito je eksterno orijentisana, što je determinisano opštim trendom ekonomske globalizacije koji je Evropa prihvatila i time u potpunosti stekla prednosti. Prema izvještaju Instituta IFO, trgovinski rat i razdvajanje EU i Njemačke od Kine koštali bi Njemačku skoro šest puta više od Bregzita. Bivši američki predsednik Donald Tramp je tokom svog mandata „vitlao štapođ“carina na mnoge zemlje, čemu se oštro protivila Evropa, posebno Francuska i Njemačka. Kako šteta koju je trgovinski rat prouzrokovao u to vrijeme i danas traje na evropskom kontinentu, riječ „trgovinski rat“ ne bi trebalo da se pojavljuje, posebno u evropskom javnom mnjenju.Drugo pitanje odražava aroganciju i predrasude duboko u glavama nekih ljudi u Evropi prema Kini. Oni su navikli da osuđuju druge, uključujući i Kinu, sa osjećajem superiornosti. Po njihovom mišljenju, ekonomske i trgovinske sankcije se mogu iskoristiti kao pregovarački instrument za političko suzbijanje. U stvari, Evropa nije u poziciji niti ima moć da to učini. U velikoj mjeri, prvo pitanje je mjerenje drugih prema evropskim standardima i takvom načinu razmišljanja. Ova dva pitanja su dvije strane istog novčića, koje se međusobno pojačavaju.
Oni koji pozivaju na suzbijanje Kine, zabrinuti su i uplašeni zbog sve većeg značaja Kine. Podsjećamo i da neki ljudi u Evropi ne bi trebalo da razmišljaju o stvaranju uslova za osporavanje suštinskih interesa Kine smanjenjem ekonomske i trgovinske zavisnosti od Kine, što znači stavljanje kola ispred konja.
Zaista ima mnogo stvari koje zabrinjavaju Evropu i koje su stvorile plodno tlo za razne ekstremističke stavove. Kina, koja je daleko od Evrope, postala je meta na koju neki ljudi izražavaju svoje nezadovoljstvo. Ali nijedan od gore navedenih problema nije uzrokovan Kinom. I to je pogrešan način da se ublaži anksioznost trovanjem temelja međusobnog povjerenja Kine i Evrope i podriva ekonomska saradnja Kine i Evrope.Bivši njemački kancelar Helmut Šmit je navodno rekao da Njemačka treba da pazi da ne bude moralni apostol svijeta. Ova rečenica važi i za cijelu Evropu danas. Jedan broj evropskih ekonomista nedavno je rekao medijima da ljudi moraju da odvoje političke razlike od normalne trgovine i da Kina zaslužuje dužno poštovanje, upozoravajući Evropu na kratkovide akcije. Njihovo podsjećanje je na meti pošto javno mnjenje u Evropi pokazuje zabrinjavajuću tendenciju. Čini se da je dio sadržaja kopiran iz SAD. Ali Evropa nije država SAD. Ovu važnu činjenicu Evropljani ne mogu zanemariti, inače je lako upasti u veliku rupu posebno iskopanu za Evropu.
Izvor: Global Tajms
