Prije nekoliko dana, UNHCR je saopštio da suspenduje članstvo Rusije, navodeći kao razlog događaje koji se odvijaju u Ukrajini. Prema Ujedinjenim nacijama, „uznemirujuće fotografije su se pojavile iz grada Buče, grada u predgrađu glavnog grada Kijeva, gdje je na ulicama i u masovnim grobnicama pronađeno stotine (280) tijela civila nakon povlačenja Rusije iz tog područja, “ i te slike su opravdale suspenziju.
Ubrzo nakon što je suspenzija objavljena, zamjenik stalnog predstavnika Rusije i ambasador pri UN Genadij Kuzmin rekao je da njegova zemlja napušta Savjet. On je tu odluku nazvao „nelegitimnim i politički motivisanim korakom“.
Zar nije bilo „brutalnog zanemarivanja međunarodnog prava i ljudskih prava“ kada su SAD pre otprilike dvije decenije u Iraku izbacile ono što je jedan zvaničnik iz administracije Džordža V. Buša smjelo nazvao „šok i strahopoštovanje“? Zar u dvodecenijskom ratu koji su SAD vodile u Avganistanu nisu bila očigledna „zvjerstva kojima je svijet bio svedok”? Prema Institutu Votson na Univerzitetu Braun, više od 200.000 civila je poginulo u obje zemlje od posledica agresije SAD.
Ukupan broj suspenzija UNHCR-a? Nula.
Iako prihvatam da dva vojna upada nisu jednaka, kako nije moguće da pitanja o ljudskim pravima o Iraku i Avganistanu ne postavlja „tijelo čija je primarna svrha da promoviše poštovanje ljudskih prava?“ Doduše, UNHCR je formiran 2006. godine, tako da nije bio u poziciji da odmah sankcioniše SAD kada su započele svoje nepromišljene ratove u Iraku i Avganistanu.
Ipak, slike fizičkog uništavanja zgrada za zgradom u Ukrajini bile su slične u Iraku i Avganistanu. A slike porodica koje su podijeljene i uplašene u Ukrajini bile su slične u Iraku i Avganistanu.
Zapad tvrdi da su ljudska prava vanvremenska i univerzalna, ali očigledno zloupotrebe tih prava nisu tako kada su u pitanju određene zemlje. Ironično, jedina druga prethodna suspenzija koju je ikada izdao UNHCR bila je protiv Libije, još jednog dugogodišnjeg neprijatelja Zapada. Da li je to slučajnost?
Mnogi zapadni mediji proteklih dana trubili su o američkoj podršci potezu suspendovanja Rusije, ignorišući činjenicu da su i SAD napustile UNHCR. Učinile su to 2018. kako bi demonstrirale svoju podršku Izraelu, koji se i dalje suočava sa oštrim kritikama unutar UN-a zbog njegove politike u vezi sa Palestincima. Tek prošle godine su se SAD vratile u Savjet.
Kina je bila među nacijama koje su pametno glasale protiv mjere suspenzije Rusije. Stalni predstavnik i ambasador zemlje u UN-u Džang Džun, citira Rojters, rekao je: „Takav ishitreni potez na Generalnoj skupštini (UNGA), koji primorava zemlje da biraju stranu, pogoršaće podjele među državama članicama i intenzivirati sukob između zainteresovanih strana – to je kao dolivanje ulja na vatru“.
Portparol kineskog ministarstva spoljnih poslova Džao Liđijan rekao je da se „Kina protivi politizaciji ili instrumentalizaciji pitanja ljudskih prava i da se protivi vršenju pritiska na druge zemlje u ime ljudskih prava“.
Ambasador Džang i portparol Džao su u pravu: Svaka akcija u ovom trenutku koja dodatno izoluje Rusiju rizikuje da Moskva neće poslušati legitimne korake da okonča svoju specijalnu vojnu operaciju u Ukrajini. Povrh toga, što se više međunarodna zajednica drži ideje da je Rusija izvan mejnstrima, to će duže biti potrebno da se obnovi Ukrajina i ponovo spoje porodice.
Sadašnji fokus svijeta mora biti da se okončaju borbe i obnovi mir. To se ne može dogoditi ako UN urade ono što je ambasador Džang izjavio: dolivanje ulja na vatru.
Autor je vanredni profesor na Odsjeku za komunikaciju i organizaciono rukovodstvo na Univerzitetu Robert Moris.
Entoni Moreti
Izvor: CGTN
