Ukoliko političari ne smetnu sa uma osnovnu doktrinu parlamentarne demokratije, a ona glasi „poslanici predstavljaju narod“, njihove međusobne razlike, više strateške nego ideološke, ne bi smjele da budu prepreka za formiranje nove crnogorske Vlade koja će imati veću parlamentarnu snagu od prethodne dvije.
Piše: naš stalni dopisnik sa Divljeg zapada Milija Todorović (u ulozi Garija Kupera)
Jer, poslanici 4 liste „avgustovske većine“ iz 2020. godine dobili su 9 mandata više nego prije tri godine, a to znači poziv i obavezu da se dogovore u ime naroda koji im je tokom iste 2020. godine svojim jedinstvom i načinom pokazao kako izgleda „dogovor“.
Stupidno zvuče poruke da „DPS više nije tema“ i da „sad više nema Mila kao izgovora“ itd., te da sada pred sobom imamo neke nove teme i neke druge razloge političkog povezivanja. Sve pomenute 4 liste bile su glasne, tokom kampanje, da „neće sa DPS-om“, pa bi na nivou principa izgovorene riječi to trebalo biti dovoljna referenca budućeg djelovanja. A i bez toga, i da to nijesu rekli, svima nam je jasno da je pred nama prvi parlamentarni saziv koji nad sobom nema „DPS predsjednika“, koji kraj sebe nema „DPS Ustavni sud“ ili „DPS Javni servis“ („sjetite se prve godine političkih promjena od 2020. do 2021. i djelovanja RTCG pod starom uređivačkom politikom).
Tako da je upravo ovaj saziv, poslije izbora 11. juna, baš onaj za koji su građani glasali 30. avgusta 2020. godine i baš sada, kao nikada prije, postoji obaveza političara da se ujedine po anti-DPS principu, i da takvi (samo takvi) pokažu, bar u jednom parlamentarnom mandatu, kako izgleda crnogorska politika bez Đukanovićevog jednoumlja i degradacije institucija
Do čitanja u sledećem broju
