U polemici povodom inicijative za smjenu predsjednika Skupštine (Mandić), PES je pokazao nadmoć u vladanju proevropskom retorikom u odnosu na DPS, označavajući ih kao stranku koja se ponaša antievropski. U svemu tome, DPS postiže i „autogolove“, jer čas tvrde da Mandić vlada PES-om, čas tvrde da je lider Nove srpske demokratije vjerni pratilac PES-a
Iako je anticipacija stranačkog razlaza Milatovića i Spajića (predsjednika i premijera) dobila najdužu medijsku pažnju, iako svađe bivšeg režima i bivšeg DF-a najduže traju, a po oštrini i „grlatosti“ su najglasnije, suštinski najveći i najvažniji rivalitet novog vremena u Crnoj Gori odvija se između Pokreta Evropa sad (PES) i Demokratske partije socijalista (DPS).
PES je najveća organizacija nove vlasti, najpopularnija stranka u Crnoj Gori i lider parlamentarne većine. DPS je najveća stranka bivše vlasti i dominantan faktor u opoziciji.
PES ima jako uporište u građanski orijentisanom biračkom tijelu svih nacija. U okviru većine koju su formirali, imaju podršku srpskih stranaka i nemaju tu vrstu problema i hendikepa koji ima DPS – koji je među Srbima u Crnoj Gori omražen. PES ima koalicionu saradnju sa albanskim nacionalnim strankama i dobru komunikaciju sa Bošnjačkom strankom. Demokrate su važan faktor vlasti koju predvodi PES, građanski su profilisana stranka koja preferira „crnogorsku retoriku“ ali sa senzibilitetom za tradicionalne narative.
Na drugoj strani, DPS i dalje okuplja stranke koje dio javnost vidi kao njihove „satelite“. Izuzetak može predstavljati Bošnjačka stranka. Ukoliko BS izađe iz orbite DPS i uđe u vladu, PES će i na tom polju ostvariti ozbiljno preimućstvo. Situaciju im olakšavaju stranke iz ZBCG, koje se ne protive ulasku BS u vladu iako je ova stranka čak i prošle godine podržala Mila Đukanovića.
PES u javnom diskursu najviše komunicira preko ekonomskih i socijalnih pitanja i „tema budućnosti“ i važi za stranku koja je najviše od svih za Evropsku uniju. DPS najčešće komunicira služeći se temama iz prošlosti i revizijom istorije, karakteriše ih naglašen nacionalistički diskurs i uporno zalaganje za princip nacionalnih podjela kao osnovni.
U polemici povodom inicijative za smjenu predsjednika Skupštine (Mandić), PES je pokazao nadmoć u vladanju proevropskom retorikom u odnosu na DPS, označavajući ih kao stranku koja se ponaša antievropski. U svemu tome, DPS postiže i „autogolove“, jer čas tvrde da Mandić vlada PES-om, čas tvrde da je lider Nove srpske demokratije vjerni pratilac PES-a.
Poseban problem za DPS predstavlja odliv njihovog biračkog tijela ali i dijela lokalnih funkcionera ka PES-u. Dok su neki požurili da promjene stranu po liniji vlasti i privilegija, drugi to čine jer PES prepoznaju kao stranku budućnosti, a DPS kao simbol prošlosti.
A to ne samo da nije daleko od istine, već postaje i opšte mjesto.
DPS kao partija prošlosti.
PES kao partija budućnosti.
Redakcija
