Jedan od velikih neobičnih podvižnika novijeg vremena jeste otac David Jovandolski. Put ovoga čovjeka i duhovnika je vrlo neobičan. Otac David potiče iz Hercegovine, baš iz mjesta odakle je i veliki naš duhovnik otac Georgije Vitković. Rođen je 1967 godine. Konfiskacijom imovine od strane države njegova porodica kupuje stan u luksuznom dijelu Dubrovnika. Živio je u više gradova, od Herceg Novog, Dubrovnika, Beograda gdje je učio zubotehničku školu. Baš ovdje u drugoj polovini osamdesetih, pošto mu je bio sustanar u iznajmljenom stanju jedan student teologije počinje da odlazi u crkvu Svetog Marka, na koju je i stan gledao. Posle toga upisuje stomatologiju, ali na nagovor porodice i oca, koji je bio visoki privredni predstavnik SFRJ, studije nastavlja u Budimpešti, Mađarskoj. Mada ni tu se ne zadržava mnogo pa odlazi na Oksford u Engleskoj.
Tokom boravka u Engleskoj posjećuju čuvenog Starca oca Sofronija iz Eseksa, koji kad ga je vidio, oduševljeno ga je zagrlio kao da ga poznavao čitav život, predskazavši mu da će biti monah. Taj zagrljaj ljubavi Starca, posle je opisivao kao da je trajao čitavu vječnost. Vraća se u Srbiju. Nemajući brojanice na putu avionom počinje novčićima da izgovara tiho Isusovu molitvu. Vremenom je dobio dar neprestane molitve, ne znajući šta mu se dešava, smatrajući to nešto za uobičajeno. Čuvši da se u manastiru Crna Reka nalaze učeni monasi bogotražitelji, zamolio je majku da ga odvede u ovaj manastir. Nakon što je došao bio je oduševljen bratstvom manastira, kao i samim manastirom.
Majki je kazao da ostaje, a ona može da ide, jer planira tu da ostane. Jadna majka je molila i plakala da se zajedno vrate, ali bio je neumoljiv. Bratstvo je zamolilo majku da prenoći, ona nije htjela i sa vozačem je nastavila put. Monaši se 1992. godine dobivši ime David, po caru i psalmopojcu Davidu. Tokom boravka u manastiru budući da je stekao dar neprestane molitve imao je veliku muku, da ispuni poslušanje igumana da se moli samo određeni broj molitava. Otkrivši svoju tjeskobu, iguman mu je rekao da se moli koliko hoće. Imao je veliku ulogu u obnovi manastira Kom u Crnoj Gori. Zdravstveno stanje mu se sve više pogoršavalo, tako da je po nagovoru oca Lazara Ostroškog provodio vrijeme u manastiru Ostrog. I sam otac Lazar je tih godina bio veoma bolestan, boreći se sa tumorom na mozgu. Nakon upokojenja oca Lazara, Decembra 2000 godine, odlazi u novosagrađeni manastir Jovan Do kod Nikšića. Zdravstveno stanje mu je bivalo sve gore. U jesen 2003. godine na Svetoj Gori po blagoslovu Mitropolita Amfilohija prima veliku shimu. Na Krstovdan 2004. godine biva mu transplatirana jetra u bolnicu Hanoveru u Njemačkoj. U početku se sve činilo dobro, ali mu se stanje iskomlikovalo i upokojio se četiri dana posle. Inače i kršten je 1986. godine na Krstovdan od oca Lazara Ostroškog. Posebno je cijenio ovaj praznik i majci je govorio da ga strogo posti.
Sveti oče Davide Jovandolski, moli Boga za nas.
Miloš Lalatović
