Jutros bez junačenja i velikih priča. Ostavljam prostor da igrači Srbije sve kažu na terenu. Umjesto bilo kakve nepotrebne i naporne najave meča godine srpskog fudbala, okrenućemo se drugim zanimljivostima.Danas se završava grupna faza svjetskog fudbalskog prvenstva. Neki bilansi mogu se svesti. Evo jednog lijepog: poslije tri odigrana kola najmanje kartona i opomena za grubu igru imaju ekipe koje igraju najbolji fudbal u Kataru.Hrvatska, Maroko i Argentina po dva žuta kartona, a Francuska, Brazil i Španija po jedan. Englezi niti jedan karton. Sve ostale ekipe po tri i više žuta kartona. Zbilja lijep podatak, koji daje umjetnički notu ovom takmičenju i ističe estetiku očiglednog kvaliteta. Najbolji nijesu najbolji samo po igri i rezultatu, nego i po viteškom odnosu prema igri.
Tužan i ružan saldo na polovini takmičenja glasi da je veliki broj igrača umoran i povrijeđen. I to baš onih koji igraju u najjačim ligama Evrope, dakle – svijeta. Benzema ( najbolji evropski igrač ) i Mane ( najbolji afrički igrač u Evropi ) nijesu ni počeli takmičenje. U drugu fazu ne idu ni Danska, ni Belgija ni Njemačka sa svim njihovim zvijezdama. I izgledali su tako blijedo. Od njih nijesu mnogo ubedljivije izgledale ni Poljska ni Holandija, koje jesu prošle dalje ali nijesu pokazali apsolutno ništa. A to su dojučerašnje najbolje evropske ekipe, dominantne u kvalifikacijama, sa igračima u najboljim evropskim ligama. Uglavnom – oni umorni, povrijeđeni i neuspješni, a zato talentovane ekipe autsajdera, željne dokazivanja lete po terenu. Dvije afričke ekipe su već u osmini finala, a čeka se treća večeras.
Među svima njima dominira Japan koji je skinuo još jedan šampionski skalp, i opet preokrenuo u drugom poluvremenu. Mnogi misle da su Španci kalkulusali, ali – nijesu u pravu. „Furija“ ovaj meč nije držala pod kontrolom! Nekoliko minuta je, gubeći od Japana, bila pred eliminacijom, – dok je Njemačka gubila od Kostarike. Tvrdim da nije u pitanju kalkulacija, nego novi nalet pacifičkog tajfuna koji se ogleda u vjeri japanskog igrača da vrati loptu sa ivice ambisa, iz očiglednog gol-auta, da centrira za vođstvo protiv Španije, saigraču koji ide glavom gdje drugi ne bi nogom. Ta japanska igračka energija se može okarakterisati kao atomska u odnosu na anemiju evropskih igrača. Igrača koji su ovih dana trebali biti – kao i svake godine – u sred takmičarskog naleta, u prvom dijelu sezone. A izgledaju kao da su dovedeni sa godišnjeg odmora. Protiv svoje volje…
Oliver Janković
