Da prevedemo na srpski (pa Adžić neka se potrudi da to kasnije permutuje na „crnogorski“ ) – I tada 1835. g. na Cetinju, ako je bilo nekog rimokatolika, on je slavio Božić 13/12 dana ranije! 12 decembra, po julijanskom, odnosno 25. decembra po gregorijanskom! Samo, u Rimu ne postoji nikakav kalendar osim gregorijanskog – još od 16.vijeka, a na Cetinju nema drugog kalendara osim julijanskog – sve do 1919.
Juče je društvenim mrežama kružilo „naučno otkriće“ Novaka Adžića kako su Njegoš i Crkva u Crnoj Gori „slavili Božić 25.decembra – a ne 7. januara„! To je valjda trebalo da bude krunski dokaz kako smo mi na Cetinju oduvijek bili rimokatolici, ili bar pripadnici Zapadne Evrope, a ne zaostali i prevaziđeni Srbi (koji do današnjega dana Božić slave 07. januara).
Kao ključni dokaz tog kolumbovskog poduhvata Adžić prilaže (a Antene i Analitike žurno prenose) kalendar „Grlica“ iz 1835.g. u kome se zbilja vide ti datumi: Božić 25.decembar; Jovanjdan 7. januara; a dan Svetog Save, srpskog arhiepiskopa (koga Adžić i Antene ne pominju, iako jasno „bode oči“ te 1835) 14.januara!
A o čemu se zapravo radi? Do početka 1919. godine sve istočno-pravoslavne zemlje (carska Rusija do revolucije, Srbija, Crna Gora… itd) držale su se julijanskog kalendara kao zvaničnog državnog kalendara. Tek je 1919. godine u novoformiranoj kraljevini SHS 15. januar (po do tada važećem julijanskom ) preko noći postao 28.januar (prema, od tada važećem gregorijanskom kalendaru – koji je po novom zakonu postao opštevažeći kalendar). Zato do danas, u istoriografiji imamo slučaj da se „oktobarska revolucija nije desila u oktobru, nego u novembru“! Odnosno, ono što je po kalendaru Zapada bio početak novembra, u carskoj Rusiji se tada brojalo kao kraj oktobra.
I dan danas (pogledajte crkveni kalendar SPC za 2023) Crkva slavi Božić po julijanskom kalendaru 25.decembra, a početak januara je, po tom kalendaru, naravno 1.januara. Samo što, kada sve te „julijanske “ datume prevedete na grigorijansko računanje, oni postaju: Božić 7. januara; Pravoslavna Nova godina 14. januara; Sveti Sava 27. januara… itd.
Ili, da prevedemo na srpski (pa Adžić neka se potrudi da to kasnije permutuje na „crnogorski“) – I tada 1835. g. na Cetinju, ako je bilo nekog rimokatolika, on je slavio Božić 13/12 dana ranije! 12 decembra, po julijanskom, odnosno 25. decembra po gregorijanskom! Samo, u Rimu ne postoji nikakav kalendar osim gregorijanskog – još od 16. vijeka, a na Cetinju nema drugog kalendara osim julijanskog – sve do 1919.
Ali razlika od 12 dana, između ta dva kalendara je (p)ostala od prije 400 godina, i traje evo sve do danas. Proslavljanje Božića se nikada nije poklapalo u Rimu i na Cetinju, a proslavljanje Svetog Save na primjer, bilo je istoga dana, na Cetinju i u Kruševcu, od 13. vijeka do danas. O svemu ovome jasno svjedoče kalendari iz štamparije Crnojevića s kraja 15. vijeka
Milija Todorović
