Piše: Miloš Lalatović
Jedna od neobičnih muzičkih skupina nastala na osnovama post-panka, sa dodatkom različitih muzičkih izraza, tako da je vrlo teško tačno definisati njihovu muziku jeste australijsko-britanski bend Dead Can Dance.
Sastav je osnovan u Austaliji 1981.godine. Glavnu srž benda su činili i dalje čine Lisa Gerard i Brendan Peri, zajedno sa promjenljivim mizičkim sastavom.
Sam naziv benda bi u prevodu značio ,,mrtav može igrati“, čime su željeli da ožive muzičku tradiciju zaboravljenih kultura, mada i onih koje još uvijek postoje, ali nijesu poznate većem dijelu svijeta.
Bend je inspiraciju za rad pronašao u tome što su i Lisa i Brendan jedno vrijeme radili u libanskim restoranima u Australiji. Specifična muzika i atmosfera je uticala na njih da kroz post-pank muziku ožive manje poznate ili izumrle tradicije, tako da sve to dobija čak i određenu gotičku atmosferu, sličnu bendu The Sisters of Mercy, koji je takođe bio sastavljen od muškog i ženskog člana Endru Eldriča i Patriše Morison zajedno sa još nekim članovima, ali njih dvoje su činili srž benda. Takođe, i ovaj bend se bavio temama vezanim za Bliski istok, pri čemu je najpoznatija pjesma sa bliskoistočnom jemenskom pjevačicom jevrejskog porijekla Ofrom Hazom, koja je doživjela svjetsku slavu ,,Temple of love“.
Dead Can Dance je raspušten 1998.godine. Ponovo su se okupili 2005. godine, a onda opet 2011. i izdali album Anastasis, inspirisan vizantijskom duhovnom tradicijom, pa ponovo se sastali 2018. godine i izdali album Dionysus.
Dead Can Dance je izuzetno cijenjen bend, čak i kod ljudi koji nijesu previše naklonjeni rok žanru zbog svog specifičnog zvuka koji obuhvata lepezu različitih tradicija od afričkih, indijskih, arapskih, starogrčkih, rimskih, vizantijskih, američkih starosjedeoca, nordijskih , germanskih, čak i slovenskih ritmova. Lisa Gerard je imala solistički koncert sa Bugarskim simfonijskim orkestrom u Sofiji prije nekoliko godina, slično kao što je radio i naš muzičar Goran Bregović.
Zbog sve te svoje raznolikosti, može se reći da je Dead Can Dance, iako naslonjen na post-pank i nju vejv muziku u suštini neka varijacija duhovne i klasične muzike različitih tradicija, što samo govori o velikom talentu ovih muzičara, koji podjednako dobro izvode ritmove iz različitih dijelova svijeta i na različitim jezicima.
Zaista su opravdali svoj naziv benda, zahvaljujući njima su oživljene mnoge muzičke i kulturne tradicije, a i one koje su bile na izumiranju ili manje poznate ostatku čovječanstva su doživjele svoj procvat. Ovaj bend zaista predstavlja veliko svjetsko kulturno dobro. Nadamo se da će uprkos određenim pauzama i trzavicama nastaviti još dugo godina svoj rad. Ovi muzičari vraćaju nadu u dobrotu i kreativnost čovječanstva.
