Piše: Oliver Janković
Tek ima da se igra na ovom Evropskom prvenstvu, ali neke karakteristike u odnosu na prethodna takmičenja već su vidljive. Radi se o neobično velikom broju autogolova (9 zvanično registrovanih, uz još neke pripisane šuterima protivnika). Ovu atipičnu pojavu prati i vrlo česta ometajuća uloga arbitara prilikom razvoja napada. Juče je lopta pogodila sudiju pri šutu na utakmici Francuska-Belgija, a bilo je bar još 4 – 5 situacija gdje se djelilac pravde uočljivo našao na putu ključnih pasova. Šta nam govore i jedan i drugi fenomen? Pa bar toliko da se igra u završnici toliko ubrzala da su odbrambeni igrači „prinuđeni“ da loptu ubacuju u svoj gol, često nemoćni da refleksno i spontano odbrane svoj gol od siline i učestalosti napada. Iz istog razloga i sudije izgledaju sporije nego inače u odnosu na kretanje lopte.
Fudbal se dakle ubrzao, i sve više liči na sprintersku a ne na, kao do sad, srednjoprugašku disciplinu koja bi dozvoljavala razne promjene ritma.
VAR SOBA: Eto kako se igra fudbal!
U toj jurnjavi poništeno je puno golova čija neregularnost nije vidljiva nikom živom osim digitalnoj tehnici koja mjeri one milimetre nedozvoljene pozicije kao što to čini čuveni foto-finiš u atletici. Takvih komojuterski uočenih ofsajda ima toliko da je Belgijanac Lukaku sa tri poništena pogotka ravnopravan sa do sada najefikasnijim strijelcima prvenstva.
Prvenstvo će dakle ostati upamćeno po ovim zanimljivostima, a očekujemo da ga u nezaborav vinu predstojeće utakmice četvrtfinala između Njemačke i Španije, Engleske i Švajcarske, Francuske i Portugala.
