Crnogorska politička dinamika, intenzitet i brojnost događaja u minuloj godini, rezultati lokalnih izbora i najnovija istraživanja javnog mnjenja (zvanična, ali i nezvanična o kojima se zvanično govori) ukazuju da je na pomolu velika promjena konfiguracije političke scene.
Novitet ne predstavlja samo opšti utisak podržan činjenicama da je podjela na dva duboko suprotstavljena bloka (koalicija oko DPS i koalicija oko Demokratskog fronta) na zalasku. Novitet je i u neformalnom nazivu novog bloka, koji izlazi iz percepcije javnosti o ideološko-političkim pozicijama stranaka koje ga čine. A kako se radi o političkim subjektima koje se nalaze na ideološkim pozicijama centra, lijevog centra i desnog centra (Evropa sad, Građanski pokret URA i Demokratska Crna Gora), tako nazivi „centralni blok” ili „centralistički blok” djeluju konkurentni ali i prikladniji od ranijih iskustava.
Iskustva dvoblokovske podjele i u Crnoj Gori i u Srbiji bilježe razne pokušaje formiranja tzv. „trećeg puta”. Određeni subjekti čak su i promovisali ovaj naziv u svojim političkim kampanjama. U Crnoj Gori to su činile „građanističke stranke”, npr. Pozitivna Crna Gora, kasnije djelimično i GP URA, a u Srbiji uglavnom stranke desnice (na prošlogodišnjim izborima za parlament lider Dveri Boško Obradović svoju politiku je u kampanji nazivao „politikom trećeg puta”). Isti nije bio nepoznat ni urednicima uticajnih medija, koji su svoju uređivačku politiku i njenu komunikaciju sa političkom scenom, takođe nazivali političkom trećeg puta (npr. Vijesti). Politička empirija je pokazala da ono što se nazivalo „trećim putem” uglavnom prođe kao „treća opcija” i završi na trećem mjestu. Stoga je novitet u doživljaju potencijalno novog bloka u Crnoj Gori, sagledan u nazivu „blok centra” važan za dalje oblikovanje njegovog imidža. Osim što polazi od ideološko-političkih pozicija stranaka, a o čemu smo već nešto rekli u prvom odlomku, naziv je i vrlo sugestivan jer konkuriše kao centralni. Anticipirajući, pritom, i pretpostavku o „zlatnoj sredini”.
Kada su brojke u pitanju stvari stoje ovako. Prema istraživanju koje je ponudio CEDEM u decembru, zbir pojedinačnih procenata Evrope sad, Demokratske Crne Gore i GP URA iznosi pblizu 35%. Prema istraživanju Stars ap-a, koje je takođe nedavno objavljeno, a koje nudi nešto veću razliku između Evrope sad i Demokrata, daje sličan zbirni procenat. U kolumnama internet portal Vijesti, ova tema je takođe komentarisana a u jednoj od kolumni navedeno je „nezvanično istraživanje Isposa” prema kojem ove stranke u zbiru pojedinačnih procenata imaju 36% dok bi koalicionim nastupom osvojile čak 44%. U svakom slučaju, projekcije koje se kreću između ova dva zbira, donose veliku promjenu političkoj sceni jer DPS, ni sam ni sa koalicijama, u takvom raspletu, po prvi put od osnivanja ne bi bio na prvom mjestu. Njihov koalicioni kapacitet ravan je nuli, čak je gori od SRS-a na vrhuncu snage, jer sa DPS-om, mimo njihovih tradicionalnih partnera (mada su i oni sve više kolebljivi po tom pitanju) ne želi niko. Zbir procenata dva, do sada najveća, politička rivala, sada iznosi nešto preko 40%, što znači da se biračko tijelo sada manje nego ranije, opredjeljuje između DPS i DF.
Pokret Evropa sad najviše pažnje posvećuje ekonomskim temama u svim smjerovima, Građanski pokret URA prednost daje narativima koji se tiču borbe protiv kriminala i korupcije, dok Demokratska Crna Gora sve više insistira na socijalnoj politici. Svi ovi narativi su međusobno kompatibilni tako će glavni izazov u formiranju ovakvog bloka biti u međusobnim odnosima političkih stranaka koje bi ga činile. Istorijat njihovih odnosa bilježi konstruktivnu saradnju ali i međusobnu borbu (posebno na relaciji URA – Demokrate). Međutim, prema odgovorima premijera i lidera URA-a Abazovića u novogodišnjem intervjuu za Vijesti, odnos sa Demokratama je značajno poboljšan a odnos poštovanja apostrifirao je prema pokretu Evropa sad. Zajednička saradnja Demokrata i URE u mogućoj novoj vladi sa Lekićem na čelu, stvara uslove za razvoj još boljih odnosa između ova dva subjekta ali nezavistan od toga, sve je više razloga za nego protiv, kad je u pitanju saradnja na centru političke scene.
Redakcija
