Po završetku rata, komunisti su znali da njihovoj novoj ideologiji smeta bilo kakvo prisustvo živog Krsta Popovića u Crnoj Gori pa su na njega organizovali hajku i lov po katunskim klancima dok ga nijesu likvidirali 13.marta 1947.g. dejstvom odreda na čelu sa jednim od lidera crnogorskog boljševizma i kasnijim ideologom rušenja lovćenske kapele – Veljkom Milatovićem.
Juče, 13. marta, navršilo se 75 godina od brutalne likvidacije Krsta Zrnovog Popovića, odmetnika od nove komunističke vlasti koja je zavladala ovim prostorima nakon Drugog svjetskog rata. Popović je bio izraziti monarhista i anti-komunista, pa je u tom smislu, birajući „manje zlo“ po narod u Crnoj Gori, stao na stranu italijanskog okupatora sa oružijem u ruci. Kao školovani vojnik i izrazito moralan čovjek činio je sve, u granicama svoje moći, da narod što manje strada u smutnjama velikog svjetskog rata i domaćih ideoloških podjela.
Bio je odan dinastiji Petrović do njenog fizičkog i političkog opstanka na istorijskoj pozornici, a potom do kraja lojalan dinastiji Karađorđevića uzimajući aktivnog učešća u političkom životu Kraljevine Jugoslavije dok je ona postojala.
Po završetku rata, komunisti su znali da njihovoj novoj ideologiji smeta bilo kakvo prisustvo živog Krsta Popovića u Crnoj Gori pa su na njega organizovali hajku i lov po katunskim klancima dok ga nijesu likvidirali 13.marta 1947.g. dejstvom odreda na čelu sa jednim od lidera crnogorskog boljševizma i kasnijim ideologom rušenja lovćenske kapele – Veljkom Milatovićem.
Okolnosti ove likvidacije po pamćenju naroda u Cucama nijesu imale ničega ljudskog ni viteškog u sebi. Leš ubijenog junaka sa Mojkovca, Krsta Zrnovog Popovića bio je ostavljen nesahranjen danima, a po pričanju i danas živih ljudi i očevidaca, dovođena su djeca iz obližnjih seoskih škola da ga vide mrtvog i unakaženog, kao dokaz „kako prolaze izdajnici“.
Osim saradnje sa okupatorom, Popović je novoj bezbožnoj vlasti smetao i kao živi svjedok odanosti monarhiji, Crkvi i vjekovnom srpskom identitetu Crnogoraca.
Danas ga ideološki potomci njegovih ubica, poklonici lika i djela Josipa Broza Tita i pomenutog Milatovića, ubijaju i po drugi put svrstavajući ga u iste idejne i duhovne obrasce sa ljudima kojima se stari ratnik, uprkos očiglednom vojnom porazu, nije htio živ predati.
Filip Dragović
