Centristički blok, koalicija stranaka centra, blok centra… nazivi su za jedan isti projekat, jednu istu ideju – koalicionu (PES, DCG, URA), koja je postala jedna od glavnih tema razmišljanja u susret predsjedničkim a možda i parlamentarnim izborima. Na ovu temu pričao je nedavno na TV Vijesti premijer Abazović, u svojim nastupima temu su tretirali i čelnici Evrope sad, a Demokatski front označio je ovaj projekat kao jedan od glavnih razloga za neuspjeh u pregovorima za formiranje 44. vlade.
Žurnal je o ovoj temi pisao među prvima.
Šta je poznato do sada?
Gostujući prije nekoliko dana u emisiji “Načisto” lider GP URA Dritan Abazović, u odgovoru na pitanje autora emisije o koaliciji stranaka centra, kazao je da sa PES i DCG ima permanentno dobru komunikaciju i konstatovao da su se “ispeglali” odnosi između Demokrata i Ure. Na drugoj strani, jedan od lidera DF-a Milan Knežević saopštio je da ovu koaliciju formira USA ambasada, te da je “Lekićeva vlada minirana upravo zbog centrističkog bloka”. U intervjuu za portal in4s, jedan od lidera PES-a Jakov Milatović je kazao da bi ova koalicija, programski gledano, bila koalicija koja u fokusu ima teme vezane za unapređenje standarda, afirmaciju vladavine prava i evropske integracije. Međutim, Milatović je i da postoje očekivanja da Evropa sad “kao nova politička snaga, koja ima svoju jasnu posebnost, uz vjetar u leđa sa lokalnih izbora, samostalno nastupi na predstojećim parlamentarnim izborima”.
Rejting Pokreta Evropa sad koji bilježi uzlaznu putanju, otvorio je nove opcije na temu grupisanja stranaka na centru. Prema prvoj opciji, koja je već obrađivana, ovu koaliciju činile bi tri pomenute stranke. Prema drugoj opciji, “centar” bi ponudio dvije liste: samostalni izlazak Evrope sad, dok bi na drugoj strani koaliciju formirale Demokratska Crna Gora, GP URA i Socijalistička narodna partija. Još uvijek je nedovoljno poznato da li Evropi sad koalicioni aranžman donosi sinergetski efekat ili ih limitira i usporava im prodor u biračko tijelo koje nije naklonjeno aktuelnoj vladi odnosno Abazoviću i SNP-u.
Izvjesno je, imajući u vidu istraživanja javnog mnjenja, trendove i zbir pojedinačnih procenata, da bi prva opcija (koalicija PES-DCG-URA) bila najozbiljniji kandidat da osvoji prvo mjesto na parlamentarnim izborima, uz dilemu koliko je procenata daleko od apsolutne većine. Druga opcija (samostalni PES i koalicija DCG-URA-SNP) stvara raspored koji bi potencijalno imao možda i veći birački domet, prije svega ka biračkom tijelu koje je gravitiralo DPS-u i biračkom tijelu koje još gravitira DF-u, a koje je nezadovoljno činjenicom da DF nije izvršio kadrovske promjene i (opravdano) misli da će ponuda Demokratskog fronta biti isti.
Odgovor na ova pitanja mogli bi da pruže predstojeći predsjednički izbori, od trenutka kada budu poznati kandidati pa sve do rezultata koji bi pružili valjan dokaz u kom pravcu priča vezana za centristički blok koji osvaja sve više simpatija, treba da se razvija.
Redakcija
