Deda Đorđe nije više čuvar srpskog groblja u Solunu

Deda Đorđe je potomak prvog čuvara, njegovog dede Sava, Srbina iz Grblja kod Boke Kotorske koji je sakupio svoje mrtve drugove i saborce i čuvao ih do smrti

Đorđe Mihailović (94) nije više čuvar Srpskog vojničkog groblja na Zejtinliku u Solunu.

Njega je od januara naslijedio Krstimir Copas, rođen u čuvarskoj kućici u ovom mjestu, piše N1.

– Deda Đorđa su izdale malo noge. Ali, dobro je, drži se. Od nove godine sam ja ovdje čuvar- kaže Krstimir.

Krstimir je po ocu Grk, po majci Srbin, a na Zejtinliku je proveo djetinjstvo, mladost i cio život.

Kako kaže, nema sahranjenih predaka na Zejtinliku, već je mjesto čuvara dobio zahvaljujući povjerenju koje je stekao.

– Već 30 godina sam u Solunu. Sarađivao sam kroz građevinsku firmu u kojoj sam radio sa našim konzulatom ovdje, i stekao sam povjerenje, tako da su mi ponudili da postanem čuvar- kazao je Krstimir.

Deda Đorđe je potomak prvog čuvara, njegovog dede Sava, Srbina iz Grblja kod Boke Kotorske. Savo je sakupio svoje mrtve drugove i saborce i čuvao ih do smrti 1928. godine. Sahranjen je na Zejtinliku, a naslijedio ga je sin Đuro Mihailović, koji je tokom Drugog svjetskog rata groblje sačuvao od pljačke nacista.

Đuro je umro 1961. godine i sahranjen je uz oca na Zejtinliku, a dužnost čuvara groblja pripala je Đorđu, koji je o njemu brinuo i dočekivao putnike namjernike u narednih 60 godina.

Više puta su mediji objavljivali da je Đorđe umro. Ipak, on je sedam mjeseci bio u bolnici.

Tada je rekao da njega neće imati ko da naslijedi, jer nema sina.

– Imam jednu ćerku, koja nema muške djece, tako da će posle mene neko drugi jednog dana da bude tu- govorio je tada čika Đorđe.

Tako sada predusretljivi i ljubazni Krstimir priča posjetiocima istorijat groblja i vodi ih u kosturnicu, gdje počivaju ostaci 5.580 srpskih vojnika, stradalih na Solunskom frontu, koji se protezao od Orfanskog zaliva (sjeverna Grčka) do Ohridskog jezera (današnja Sjeverna Makedonija), u dužini od 450 kilometara.

Na groblju se nalazi skoro 21.000 grobova, što ga čini najvećim grobljem na Balkanu i jednim od najvećih u Evropi.

Pored posmrtnih ostataka 5.580 srpskih vojnika u kosturnici, još 1.448 srpskih ratnika sahranjeno je u deset parcela na groblju, u dvije zajedničke grobnice 78 nepoznatih boraca i 217 nepoznatih srpskih ratnika, zarobljenika prenijetih iz Carigrada.

U sklopu srpskog groblja nalazi se i Partizansko groblje, na kome je sahranjeno 126 interniraca i zarobljenih partizana, koji su izgubili živote u nacističkim logorima Pavlou Mela i Harmenkaj u Solunu tokom Drugog svjetskog rata.

Osim srpskih, na Zejtinliku je sahranjeno i 8.098 francuskih vojnika, za koje Krstimir kaže da su većinom bili iz kolonija, te tu počiva „malo pravih Francuza“.

Na Srpskom vojničkom groblju u Solunu je sahranjeno i 3.500 italijanskih vojnika, 1.350 engleskih i 493 Rusa.

– Puno Srba dolazi da posjeti groblje. Hvala Bogu i i da nas bude još više- poručuje Krstimir.

Izvor: Dan