Piše: Branislav Predojević
U eri hiperprodukcija serija, koje se sve češće kreativno i produkcijski preklapaju sa Holivudom, posebno u segmentu ekranizacija stripova i knjiga (od “Marvela” i DC, do Hari Poter i Persi Džekson filmova/serija), animirana produkcija nekako ostaje u drugom planu, iako u kreativnom smislu, sve češće s lakoćom nadmaši i najveće domete igrane produkcije.
Najsvježiji primjer jeste animirana serija “Betmen: Maskirani krstaš” (Batman: Caped Crusader), koja nije prošla na ponudu striming servisa “Maks”, iako je bila produkcijsko čedo “Vorner animacije” i DC-a, pa je u igru uletio striming kanal “Amazon prajm video”, koji je otkupio prava za prikazivanje i postigao pun pogodak. Naime, iza nje su kao izvršni producenti stali režiseri Džej Džej Abrams i Mat Rivs, koji su prepoznali potencijal projekta, nastalog iz ruku dvojice legendarnih autora Brusa Tima i Eda Brukbejkera i nisu dozvolili da ova vrhunska serija završi u depou odbačenih projekata, daleko od publike.
Tandem scenarista Brus Tim (autor kultnog stripa “Betmen: Luda ljubav” i kultne animirane serije “Betmen” iz devedesetih) i Ed Brukbejker (kultni tvorac noar stripova “Zatamnjenje”, “Kriminal”, “Palp”), napravio je fantastičnu priču vraćajući glavnog junaka na sam početak sage o mračnom vitezu, daleko u prošlost, preciznije u četrdesete godine prošlog vijeka, uz adekvatni noar štimung tog doba i vizuelni identitet blizak radovima tvoraca stripa Bila Fingera i Boba Kejna.
Betmen je ovdje mladi Brus Vejn, koji nakon smrti roditelja počinje svoj osvetnički pohod protiv zločina, bez modernih oklopa i tehnoloških pomagala, koristeći šake, inteligenciju i vrhunsku obuku, suočavajući se sa paklenim spletom kriminala, politike i korupcije u Gotamu. Na svojoj strani ima samo vjernog Alfreda i svoju osvetničku fiksaciju, a protiv sebe organizovani kriminal, lude zločince, pokvarene političare i policiju u kojoj bi tek trebalo da pronađe poštene ljude poput komesara Gordona, njegove kćerke, javnog pravobranioca Barbare ili uporne detektivke Rene Montoje.
Naravno, retro heroja prati i retro animacija, jednostavnih i grubih linija, savršeno dočaravajući svijet noara u kojem se prepliću grubijani u kockastim odijelima naoružani tompson automatima, fatalne elegantne žene, korumpirani panduri, oldtajmer automobili i tijesne ulice obavijene mrakom. Prosto rečeno, savršen poligon za maskiranog osvetnika koji tjera strah u kosti zločincima, pojavljujući se iz sjenki Gotama kao posljednja odbrana od zločinaca svih fela poput Pingvina, Žene mačke, Harli Kvin i ostale bratije dobro poznate iz brojnih stripova, filmova i serija…
Da bude zanimljivije u rukama vrhunskih scenarista ova prepoznatljiva ikonografija multimedijalne franšize nije iskorišćena kao jeftini mamac za podilaženje publici, već je s jedne strane poslužila kao dostojan omaž impresivnoj istoriji glavnog junaka, dok je sa druge strane iskorištena kao način da se napravi donekle staromodna, ali krajnje autentična i funkcionalna priča unutar daleko šireg mitološkog univerzuma.
Maestralan spoj teksta i animacije, nadograđen je jednako vještom režijom i glasovnim doprinosom glumačke ekipe na čelu sa sjajnim Hamišom Linklejterom (Betmenov glas), savršeno tempirajući narativnu dinamiku i vjerno oživljavajući na ekranu misterioznu noar atmosferu predloška.
Činjenica da su Betmen i policija na ratnoj nozi daje prvoj sezoni centralni zaplet, ali svaka epizoda se u suštini fokusira na drugog negativca, uz brojne sitne reference na pop mitologiju od “Đilde” i filmskih ekranizacija Edgara Alana Poa do Džima Tompsona, dok Betmen sprovodi “detektivsku” istragu uz pomoć britkog uma, snažnih pesnica i straha koji izaziva njegova maskirana pojava.
Mračni vitez se u seriji “Betmen: Maskirani krstaš” prosto vratio svojim korijenima tamo gdje je sve počelo, kako bi objasnio šta je to i kako stvorilo heroja, čija maskirana figura i nakon devet decenija postojanja u pravim autorskim rukama izaziva jednaku fascinaciju i ushićenje kod publike.
Izvor: Glas Srpske
