Danas su građani Crne Gore, svojom slobodno izraženom voljom, zatvorili jedno poglavlje u istoriji crnogorskog višepartizma. Milo Đukanović, čovjek čija je vladavina obilježila jedno doba, jedan identitetski projekat i živote barem jedne generacije naših sugrađana, poslat je u političku penziju
Danas su građani Crne Gore, svojom slobodno izraženom voljom, zatvorili jedno poglavlje u istoriji crnogorskog višepartizma. Milo Đukanović, čovjek čija je vladavina obilježila jedno doba, jedan identitetski projekat i živote barem jedne generacije naših sugrađana, poslat je u političku penziju – ovoga puta nepovratno. Time je proces razvlašćivanja njegovog režima, koji je započeo 30. avgusta 2020, doveden do kraja.
Haos kome smo svjedočili u posljednje tri godine, haos na svim frontovima političkog i institucionalnog života naše zajednice, bio je odraz svojevrsnog interregnuma u kome se crnogorsko društvo nalazilo od 2020. do danas – interregnuma između autokratskog ‘đukanovićevskog‘ poretka koji se urušio na izborima 2020, i jednog novog poretka za čije su se konstituisanje tek danas stekli uslovi. Nadajmo se da će taj novi poredak, kada se jednom ustanovi, biti slobodniji i demokratskiji od pređašnjeg.
U ‘postđukanovićevsko’ doba ulazimo kao duboko polarizovano društvo, koje sve više liči na konfederaciju otuđenih skupina čije su vođe svjesno pocijepale onu tkaninu zajedničkog identiteta koja nas čini jedinstvenom cjelinom i koja crnogorskoj državnosti daje smisao i svrhu. Država iza koje ne stoji zajednica koja samu sebe smatra jednim jedinstvenim ‘mi’ – takva država nema budućnost. Zato je pitanje izgradnje i snaženja tog kolektivnog crnogorskog ‘mi’, u najkraćem, pitanje opstanka crnogorske države u vremenu koje slijedi i, kao takvo, suštinski zadatak političke elite u ovoj novoj ‘postđukanovićevskoj’ Crnoj Gori.
Feđa Pavlović
Izvor: Fejsbuk
