Gošća 11. izdanja tribine “Imaginarijum” JU “Zahumlje” Nikšić bila je Vida Ognjenović. Na temu “Slika, književnost i pozorište” sa poznatom srpskom rediteljkom i književnicom razgovarala je autorka “Imaginarijuma”, istoričarka umjetnosti i urednica programa u JU “Zahumlje”, Kristina Radović.
Vida Ognjenović rođena je u Banjanima, nadomak Nikšića, 1941. godine. Osnovnu i srednju školu završila je u Vojvodini, a visoko obrazovanje sticala je na Katedri za opštu književnost na Filološkom fakultetu u Beogradu i Odseku za režiju beogradske Akademije za pozorište, film i televiziju. Postdiplomske studije započela je u Parizu, na Sorboni, a magistarski rad iz teorije i prakse odbranila je na Univerzitetu u Minesoti. Od 1974. do 1979. radila je kao asistentkinja na Fakultetu dramskih umetnosti u Beogradu. Za direktora Drame Narodnog pozorišta izabrana je 1977., a po isteku četvorogodišnjeg mandata, ostala je na angažmanu kao stalna rediteljka. Kao profesorica po pozivu, predavala je na univerzitetima u Los Anđelesu i Čikagu, a u okviru predavačkih turneja obišla je, u nekoliko mahova, sve veće američke univerzitete. Redovna je profesorica Akademije umetnosti u Novom Sadu i ima zvanje emeritus profesora na Akademiji lepih umetnosti i multimedija u Beogradu, gdje je i savjetnica dekana. Njen rediteljski opus čini blizu stotinu pozorišnih, kao i veliki broj televizijskih i radio drama. Piše pripovjetke, drame, romane, eseje, teatrološke studije. Za književni i pozorišni rad nagrađena je brojnim priznanjima. Predsjednica je Srpskog i potpredsjednica Međunarodnog PEN centra. Njena biografija i bibliografija su toliko bogate i sadržajne da bi nekom drugom, da sve pobrojano postigne i ostvari, trebala dva života, ali ne i Vidi Ognjenović. Njen životni moto je da rad stvara čovjeka.
„Rad zaokuplja čoveka i ako čovek nije u tom radu u celosti koncentrisan, taj rad nije potpun i može biti manjkav“ – istakla je Ognjenović.
Osim one, javnosti poznate, zvanične biografije Vide Ognjenović, fokusirane na faktografskim podacima, postoji i verzija bazirana na ličnim stavovima i uvjerenjima, doživljaju svijeta i života, takozvana „prećutna“ biografija, koja je nastala kao odgovor na zahtjev organizatora naučnog simpozijuma u Tresteniku, čiji je Vida bila počasni gost.
„Živim intenzivno, mada jednostavno. Najviše se zanimam za ljude i za knjige. Svaki pejzaž bez ljudi smatram mrtvom prirodom, a enterijer bez knjiga praznim prostorom. Oduševljavaju me muzika i brzina duha. Najbolje se razumem sa decom. Cenim njihovu neutaživu radoznalost i poverenje u moć nežnosti. Plašim se ljudi koji su u stanju da iznevere te dečije osobine. Nastojim da u svojoj najbližoj okolini činim što manje zla i to smatram načinom da doprinosim opštem dobru. Imam i mana i to ne malo, naravno. Jedna od njih je akutni knjigoholizam. Sažeto rečeno – ja sam vam, zapravo, jedna neizlečiva knjigoholičarka i zato sam danas ovde, među vama, hic et nunc (lat: ovdje i sada)“ – kazala je Ognjenović.
Domaćin 11. izdanja tribine „Imaginarijum“, na kome je o slici u pozorištu i književnosti govorila Vida Ognjenović, bila je Muzička škola „Dara Čokorilo“.
Izvor: RTNK
