Bajo (Nikolić) Pivljanin (Rudinice ? — brdo Vrljetica 1685), hajdučki harambaša i uskok iz Pive, istorijska ličnost opjevana u mnogim srpskim narodnim pjesmama.
Rođen je sredinom 17. veka u malom selu Rudinice, u opštini Plužine u Crnoj Gori. Naziv današnjeg naselja Bajovo Polje u istoj opštini, potiče od Baja Pivljanina, koji je tu ubio prvoga Turčina. Prezivao se Nikolić, a po zavičajnoj Pivi je prozvan Pivljanin. Bio je poznat i pod imenom Dragojlo.
U pisanim izvorima se prvi put pominje 1764. godine, kada je razbio turski karavan na teritoriji Dubrovačke republike.
Godine 1674. doselio u Zadar, družio se sa Stojanom Jankovićem, čak su se i orodili, pošto mu se brat Mitar oženio njegovom sestrom Ankom.
Između ostalih sukoba, učesnik je Kandijskog rata, četovao je ljeti u Boki Kotorskoj i drugim mestima u Hercegovini, a zime provodio u svojoj kući u Perastu. Pominje se u mletačkim izvorima 1669. godine kao hajdučki poglavica koji je čuvao bokokotorski kraj od naleta Turaka i dobio je za to nagradu od Mletaka.
Na zahtev Porte 1870. zajedno sa svojim ljudima prebačen je na Istru, na područje Mletačke republike.
Sredinom 1671. godine, on i 600 hajduka je iz Risna brodovima prevezeno u Pulu. U Zadru se nastanio u ljeto 1675. godine i djelovao kao jedan od vođa uskoka.
U austrijsko-turskom ratu, koji je počeo 1683. godine, kao i u tzv. Morejskom ratu, koji je između Mlečana i Turaka počeo sljedeće godine (1684), istakao se svojim junaštvom, zajedno sa srpskim uskokom Stojanom Jankovićem po Ravnim kotarima i Dalmaciji.
U Boku kotorsku se vratio 1684. godine, kada je ponovo počeo sa hajdučijom. Pivljani i Banjani u Boku su došli organizovano zaslugom Baja Pivljanina 1685. godine. Kod mjesta Dražin Vrt (opština Kotor) postoji kula Baja Pivljanina, u kojoj je, po predanju, boravio tokom četovanja.
Kao pomoć Crnogorcima u borbi protiv Turaka, kotorski providur Zeno poslao je odred hajduka i Bokelja pod Bajovom komandom. Do sukoba je došlo na Vrtijeljci, gdje su Osmanlije izvojevale pobjedu.
Poginuo je početkom maja 1685. u bici na Vrtijeljci pored Cetinja, kada je sa 1.200 svojih hajduka branio nadiranje skadarskog sandžakbega Sulejman-paše Bušatlije. Ova bitka je opisana u srpskoj narodnoj pesmi Boj na Vrtijeljci (1685). Njegova smrt je inspirisala i Njegoša, u „Gorskom vijencu“ i Đuru Jakšića, koji je napisao dramski spev „Nevesta Pivljanina Baja“ (1862):
Sahranjen je pred Vlaškom crkvom na Cetinju, a kažu da je pored njega sahranjena i njegova žena Manda.
Prema predanju, zbog hajdukovanja nije zasnovao potomstvo, a imao je dvanaest bratunčeda, koje su Turci stalno uznemiravali, kako bi izdali svog strica Baja.
Do sredine 20. veka, na južnoj strani sela, u kraju zvanom Ivanovići, postojali su ostaci zidina njegove kuće.
Izvor: srpskaenciklopedija
