Antifašistička politika Karađorđevića je dva puta, 27.marta rušenjem Trojnog pakta, i 10. maja na Ravnoj Gori, iskazala prkosan stav prema Hitleru, iako u oba momenta nije bilo realnog saveznika na vidiku.
Kralja Aleksandra Karađorđevića su likvidirale hrvatske ustaše i bugarski vmro-ovci 9. oktobra 1934.g. u Marselju. Desilo se to prilikom Aleksandrove posjete Francuskoj u jasnom kontekstu zabrinutosti pred nadolazeći fašizam i nacizam u Evropi. Tako je jugoslovenski ujedinitelj stradao od evropskih fašista, budućih nesumnjivih partnera Hitlera i Musolinija. Mada, i do danas, ozbiljni istoričari naslućuju ozbiljne i direktne komandne veze između marseljskih hitaca i pomenute dvojice zločinaca i uzročnika Drugog svjetskog rata.
Vojska kraljevine Jugoslavije junački se držala u aprilskom ratu 1941.g. Rat je bio kratak i neravnopravan, ali ništa manje antifašistički i viteški od ratova i otpora koje su Hitleru i Musoliniju pružile francuske, norveške, holandske pa i britanske jedinice, godinu ili dvije prije Hitlerovog napada na Jugoslaviju. Tako da, možemo konstatovati, da je Jugoslavija Karađorđevića bila suštinski i djelatno anti-fašističko društvo i država.
Ovoj tvrdnji u prilog ide i činjenica da je oficir Draža Mihailović u maju 1941.g., a po instrukcijama izbjegličke vlade u Londonu, na Ravnoj Gori kod Valjeva podigao prvi barjak anti-fašističkog otpora u porobljenoj Evropi. U momentu ravnogorskog okupljanja komunistička internacionala imala je pakt o nenapadanju sa nacistima! Pravi, pravcati pakt. Potpisan i pečatiran. Tako da su sve priče, o kasnijoj kolaboraciji četnika sa nacistima em proizvoljne, em neprincipijelne jer dolaze od onih koji bi, kako stvari stoje, ostali u paktu ( zvaničnom, formalnom ) sa Hitlerom, da ovaj nije napao SSSR… Dok je nacizam tutnjao Evropom i dvije godine gazio slobodne narode, boljševici se živi nijesu čuli.
A antifašistička politika Karađorđevića je dva puta, 27.marta rušenjem Trojnog pakta, i 10. maja na Ravnoj Gori, iskazala prkosan stav prema Hitleru, iako u oba momenta nije bilo realnog saveznika na vidiku.
Danas, u Crnoj Gori, ”antifašisti” napadaju ovu anti-fašističku politiku, tako što je proglašavaju okupatorskom i ugnjetavalačkom. Ubijenom kralju Aleksandru suprotstavljaju ”božićne ustanike”, ljude koje je većinom pomilovao i kojima je, iako su ustali oružijem na njegovu Vladu, pružio sve građanske slobode.
Eto, ovih nekoliko činjenica bi trebalo uzimati kao kašičice lijeka prije spavanja, za preventivu protiv virusa ispranog mozga i bratomržnje. Virusa odbjeglog iz DPS laboratorije u kojoj se smišlja način kako po svaku cijenu ostati na vlasti. Ovaj zbilja ne zna za cijenu, i ništa mu nije sveto. Zato sa ovom preventivom treba biti uporan …
Milija Todorović
